اشعار روز

0845 — Thu, 05 Nov 2009 15:22:03 GMT

دونه دونه اشک چشمام دونه ی تسبیح و ذکره

کو بهونه واسه موندن، کی می بینه؟ کی به فکره؟

می خوام از خودم جدا شم اوج پرواز منی تو

دردمُ تو خوب میدونی، آخه همراز منی تو

یه ستاره، یه ترانه، حسرت من یه تبسم

نازنین خودت میدونی گم شدم تو حرف مردم

بیا از دستای غربت تن خسته امُ جدا کن

روح من ارزونی تو، آسمون منو صدا کن

می سپرم به دستای خاک تن خسته ازستم رو

روحمُ میدم به خورشید به زمین میدم تنم رو

پادشاه بخت و تقدیر رازقی هامون ُ کشتن

دیگه شوقی تو دلم نیست ، عاشقی هامونُ کشتن

سیم و نسیم

0845 — Mon, 21 Sep 2009 21:13:20 GMT

عشق و شهوت به هم انگار نیاید ز قدیم

دل عاشق نشود بر در شهوت تسلیم

تن سیمینت اگر بر درم آید ز وفا

جان دهم بر سر آن سیم و لکن ز نسیم

دارم امید بیارد خبری همچو کلیم

گر چه لالم من از آن لاله ی رویت تکلیم

نکنم تا که بیابم رخ زیبای نگار

عاشقم بر سر کویت منم افتاده مقیم

دوست می دارم شمارا

0845 — Mon, 07 Sep 2009 20:04:49 GMT

دوست دارم

نفس خوب شما را

مثل پیچک های سرخ

گره ای کور،

به روحم بزنم

دوست دارم

این نواهای شما را

به گوش خلق آویزان کنم

دوست دارم

عطر گیسوی شما را

به تن عریان صفا بزنم

دوست دارم

نوای دل خود را

به نوای شما

پیوند بزنم

دوست دارم ...شما را

دوستتان دارم.

تولدت مبارک

0845 — Sat, 29 Aug 2009 19:53:32 GMT

كاشكي مي شد كه جونمو هديه بدم براي تو

درسته ما نميتونيم اين روز و پيش هم باشيم

میخوام بهش تو روياهام رنگ حقيقت بپاشم

ميخوام برات تو روياهام جشن تولد بگيرم

از لحظه لحظه هاي جشن تو خيالم عكس بگيرم

من باشم و تو باشي و فرشته هاي آسمون

چراغوني وجشن، ستاره هاي كهكشون

به جاي شمع ميخوام برات غمهات و آتيش بزنم

هر چي غم و غصه داري يك شبه آتيش بزنم

تو غمهات و فوت بكني منم ستاره بيارم

اشک چشاتو پاک کنم نور ستاره بكارم

كهكشونو ستاره هاش درياو موج و ماهياش

بيابونا و بركه هاش بارون و قطره قطره هاش

با هفت تا آسمون پر از گلاي ياس وميخک

بال فرشته ها و عشق و اشتياق و پولک

عاشقتو يه قلب بي قرار و کوچک

فقط مي خوان بهت بگن

شعری در ستایش دختران دم بخت

0845 — Sat, 29 Aug 2009 19:52:08 GMT

دختـری با مادرش در رختخواب		درد و دل می کرد با چشمی پر ز آب
گفت مادر حالم اصلا ً خوب نیست		زندگی از بهر من مطلوب نیست
گو چه خاکی را بریزم بر سرم		روی دستت باد کردم مادرم
سن من از 26 افزون شده		دل میان سینه غرق خون شده
هیچکس مجنون این لیلی نشد		شوهری از بهر من پیدا نشد
غم میان سینه شد انباشته		بوی ترشی خانه را برداشته
مادرش چون حرف دختر را شنفت		خنده بر لب آمدش آهسته گفت
دخترم بخت تو هم وا می شود		غنچه ی عشقت شکوفا می شود
غصه ها را از وجودت دور کن		این همه شوهر یکی را تور کن
گفت دختر: مادر محبوب من		ای رفیق مهربان و خوب من
گفته ام با دوستانم بارها		من بدم می آید از این کارها
در خیابان یا میان کوچه ها		سر به زیر و با وقارم هر کجا
کی نگاهی می کنم بر یک پسر		مغز یابو خورده ام یا مغز خر؟
غیر از آن روزی که گشتم همسفر		با سعید و یاسر و ایضا ً صفر
با سه تا شان رفته بودیم سینما		بگذریم از ما بقیه ماجرا
یک سری، هم صحبت یاسر شدم		او خرم کرد، آخرش عاشق شدم
یک دو ماهی یار من بود و پرید		قلب من از عشق او خیری ندید
مصطفای حاج قلی اصغر شله		یک زمانی عاشق من شد بله
بعد هوتن یار من فرهاد بود		البته وسواسی و حساس بود
بعد از این وسواسی پر ادعا		شد رفیقم خان داداش المیرا
بعد او هم عاشق مانی شدم		بعد مانی عاشق هانی شدم
بعد هانی عاشق نادر شدم		بعد نادر عاشق ناصر شدم
مادرش آمد میان حرف او		گفت: ساکت شو دگر ای فتنه جو
گرچه من هم در زمان دختری		روز و شب بودم به فکر شوهری
لیک جز آنکه تو را باشد یک پدر		دل نمی دادم به هر کس این قدر
خاک عالم بر سرت، خیلی بدی		واقعا ً که پــوز مـــادر را

0845 — Fri, 28 Aug 2009 19:02:20 GMT

خانم به جدتان قسم اين حرف ها نبود

در ذهن خسته ام غزلي جز شما نبود

دايم خيال مي كنم آزرده خاطريد

با اين كه هيچ مساله اي بين ما نبود

اين كه شما سلام كني من غزل شوم

شعري شدم كه لايق اين ماجرا نبود

من خواب ديده ام كه كنار تو بعد از اين

اين مرد لاابالي و بي دست و پا نبود

هي جمله هاي گمشده هي مكث هي سكوت

انگار دست هيچ يك از ما دوتا نبود

0845 — Thu, 27 Aug 2009 20:21:29 GMT

حافظ: بيان شوق چه حاجت كه سوز آتش دل توان شناخت زِ سوزي كه در سخن باشد سعدي: حديث عشق چه حاجت كه بر زبان آري به آب ديده ي خونين نوشته صورت حال مولانا: هين سخن تازه بگو تا دوجهان تازه شود وارهد از حد جهان بي حد و اندازه شود

سکوت

0845 — Thu, 27 Aug 2009 20:18:43 GMT

نوشته‌هایم بوی‌ سکوت می‌دهند

گویا برای سکوت کردن می‌نویسم !

رنگ مرا می‌دهند

اوقاتم نیز، با من، سکوت را به ارمغان‌ می‌آورند

می‌خواهم لبهایم را بگشایم

سکوتم را بشکن